Χωρίς κατηγορία

Το δέλεαρ του αγνώστου

Η επιθυμία να ανακαλύψουμε νέα και υπέροχα πράγματα είναι βασικό ανθρώπινο ένστικτο.  Το δέλεαρ του άνγωστου έχει μία μαγική έλξη, από την οποία δύσκολα μπορούμε να δραπετέυσουμε.  Ο καθένας γνωρίζει τον ενθουσιασμό των αισθήσεων, ιδιαίτερα όταν συμβαίνει μέσω της όρασης.  Για παράδειγμα όταν είμαστε πίσω από κάποιον ελκυστικό περαστικό στο πεζοδρόμιο, θέλουμε να τον δούμε και στο πρόσωπο.  Το πνεύμα της ανακάλυψης έχει όρια και άν κάτι μας φανεί πολύ παράξενο, το απορρίπτουμε ή ακόμη και το φοβόμαστε.  Οι αρωματοποιοί παίζουν με αυτή ακριώς με τη γοητεία του αγνώστου.  Το άγνωστο είναι αυτό που θα μας κάνει να παρατηρήσουμε ένα άρωμα και θα διεγείρει το ενδιαφέρον μας.  Φυσιολογικά, μπορούμε να ξεχωρίσουμε ένα άρωμα που έχουμε φορέσει ή έχουμε μυρίσει πολές φορές και έτσι μπορεί να γίνει η αγαπημένη μας μυρωδιά.  Ωστόσο, για να αναγνωρίζεται ως άρωμα μεταξύ άλλων μυρωδιών, πρέπει να εμφανίσει μια μυστηριώδη σύνθεση που θα το διαχωρίζει από τα άλλα αρωματικά μπουκέτα που γνωρίζουμε.

Φυσικά, δεν είναι τόσο απλό να συνδυάζει κανείς διαφορετικές μυρωδιές για να δημιουργήσει ένα νέο και αλκυστικό μείγμα και αυτός ακριβώς τα κάνει να ξεχωρίζει από τα άλλα υγρά με έντονες μυρωδιές που χρησιμοποιούμε καθημερινά, όπως το υγρό σαπούνι για τα χέρια.  Για τη δημιουργία ενός αρωματικού νερου, οι αρωματοποιί ψάχνουν βαθιά στο μαγικό τους κουτί.  Έτσι, συνδιάζουν αντίθετες μυρωδιές.  Για παράδειγμα, ιδιαίτερα οι φυσικές μυρωδιές που γνωρίζουμε και η αγάπη για κάπιους τους οποίους μπορεί να μην έχουμε συναντήσει πριν.  Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει μια κομψή πράξη ισορροπίας.  Το άρωμα πρέπει να εμφανιστεί και γνωστό αλλά και άγωνστο σε μας.  Αν είναι πολύ γνωστο, βρίσκουμε τη μυρωδιά βαρετή, αν είναι πολύ άγνωστό προκαλεί την απόρριψη μας.  Για παράδειγμα, δεν ειναι δυνατό να παράγουμε ένα ελκυστικό άρωμα μόνο με βανίλια, αν και είναι μια πολύ δημοφιλής μυρωδιά.  Ωστόσο, σε συνδιασμό με ξυλώδεις νότε ή ίχνη κεχριμπαριού, μπορεί να έχει ένα διαφορετικό αποτέλεσμα.  Από την άλλη πλευρά, μόνο το κεχριμπάρι σίγουρα θα μοιάζει περίεργο σε εμάς.  Για την ενίσχυση της αίσθησης της οικειότητας, οι επιτυχημένες δημιουργίες αρωμάτων κρύβουν επίσης αρωματικές ουσίες που μοιάζουν με τη μυρωδιά μας.  Αυτές είναι κυρίως ουσίες που έχουμε αποθηκευμένες στν αρωματική μας μνήμε με ένα τρόπο που δεν είναι ορθολογιστικός, αλλά περισσότερο «απλά συναισθηματικός»  Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορουν να τις δεχθουν συνειδητά, αλλά πέρα από αυτό μας δίνουν τη δυνατότητα να αισθανθούμε περισσότερη οικειότητα με τη σύνθεση που αλλιώς θα μας φαινόταν άγνωστη.

Related Posts

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *